محمود صادقی

یعنی چه خواهد شد پس از من سرنوشتش؟حوضش؟ حیاطش؟ بارگاهش؟ خشت خشتش؟ یعنی چه خواهد شد پس از من سرگذشتش؟قصر تنش؟ گنج لبش؟ خاک سرشتش؟آیا چه خواهد کرد دنیا با دل او؟آیا چه خواهد کرد دوزخ با بهشتش؟بی عشق دنیا صحنه ای تاریک داردبی عشق اُف بر قصه های تلخ و زشتشگفتی کتاب عشق هر فصلش قشنگ است دلگیرم از این فصل... حتی پی نوشتش! |محمود صادقی|...

بدون هیچ حرفی عاشقم شد غروب روز برفی عاشقم شد نه مثل دیگران از روی عادت به طرز بس شگرفی عاشقم شد سکوت ممتدش پر بود از حرف رها از نحو و صرفی عاشقم شد و چشمانش پر از حرف نگفته بدون هیچ حرفی عاشقم شد |محمود صادقی|...

نامش وطن باشد، وطن باشد، وطن باشد آری وطن باشد، ولی زندان تن باشد تلخ است عمری مرزبان کشورت باشی سهم تو از عمری فداکاری کفن باشد تلخ است در شهر خود از غربت بفرسایی همشهری ات تنها همین یک پیرهن باشد تلخ است، آری تلخ، دور از جان شیرین ات فرهاد باشی، شهرتت هم "کوهکن" باشد |محمود صادقی|...

حیف از این عمری که بی شبهای مویت بگذرد حیف از این شبها که بی مهتـــــابِ رویت بگذرد من حســـودی می کنم وقتی که بادی بی هوا با خیـــــالِ بوسه گاهی از گلــــــویت بگذرد خودخوری ها می کنم چون مرد مفلس هر زمان زرگری گوهرشناس از سمت و سویت بگذرد نامه ها را یک به یک بعد از نوشتن خط زدم تا مبــــادا قاصدی از شهر و کویت بگذرد کاش می شد با تو از این هم رهـــــاتر حرف زد در میان حرف گاهی لفظِ "بانــــــو" بگذرد |محمود صادقی|...